De Neusbeer

Er zijn heel wat grappen over hem te maken. Maar een ding is waar. De neusbeer steekt zijn neus graag in andermans zaken. Hun spitse neus past met een beetje hulp overal in. Die nieuwsgierigheid heeft hij niet van een vreemde. Want de neusbeer behoort tot de familie waar ook de wasbeer toe behoort. En laat die laatste nou juist bekend staan om zijn nieuwsgierigheid.

Bovenin
Klimmen kunnen neusberen als de beste. Een groot deel van de dag brengen ze op grote hoogten door. Bovenin de boom zitten ze veilig en dicht bij sappige vruchten. Behalve om te eten en te slapen gebruiken ze de bomen ook om hun nesten te bouwen. Een paar maanden later klimmen moeder en haar jongen naar beneden. Opvallend daarbij is dat ze hun enkel zo verdraaien zodat ze met hun kop naar beneden kunnen afdalen zonder te vallen. Vervolgens voegen ze zich bij andere neusberen om samen een groep te vormen.

Geen mannen
Neusberen leven in groepen van zo’n twintig vrouwtjes met hun jongen. Het zijn hechte groepen. De dieren komen regelmatig bij elkaar om te vlooien. Mannetjes leven een eenzaam bestaan. Tijdens het paarseizoen worden ze toegelaten in de vrouwengroepen. Dan zorgt één mannetje vaak voor het nageslacht binnen een hele groep. Maar zodra zijn taak erop zit wordt hij weer uit de groep verbannen.

Verboden als huisdier
Neusberen zien er erg schattig uit. En ze maken leuke piepende geluiden. Verder zijn het intelligente en actieve dieren. Ze hebben dan ook veel aandacht en ruimte nodig. En het liefst ook een onbreekbaar verblijf. Want net als de wasbeer kunnen ze uit nieuwsgierigheid nog wel eens iets slopen. In Nederland is het verboden een neusbeer als huisdier te houden. Er geldt echter nog een overgangsregeling waardoor het niet meer is toegestaan te fokken met deze dieren.

Tekst: Stijn Peters, dierenarts